Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα: Τι ισχύει στην Ευρώπη και ποιες είναι οι διαφορές με την Ελλάδα

Παρά το γεγονός ότι η Ελλάδα βιώνει εδώ και έξι χρόνια μια βαθύτατη οικονομική κρίση, το μέτρο του Ελάχιστου Εγγυημένου Εισοδήματος (ΕΕΕ), μόλις που ξεκίνησε την πιλοτική εφαρμογή του.

Αυτός είναι και ο λόγος που το γραφείο προϋπολογισμού της Βουλής, στην τριμηνιαία έκθεση για την ελληνική οικονομία, θεωρεί ότι το συγκεκριμένο μέτρο ήρθε στην Ελλάδα, “καθυστερημένα”.

Το dikaiologitika.gr παρουσιάζει το τι ισχύει στις υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης ποιες διαφορές θα υπάρξουν με την εφαρμογή του προγράμματος στην Ελλάδα αλλά και ποιες διαφορές υπάρχουν στις παροχές και τις διευκολύνσεις που παρέχονται στους δικαιούχους ανά χώρα.

Τι ισχύει στην Ευρώπηeurope

Η πρώτη ανεπιτυχής προσπάθεια να θεσμοθετηθεί το ΕΕΕ έγινε το 2000, κατά την περίοδο διακυβέρνησης Σημίτη. Το 2005 ο ΣΥΡΙΖΑ κατέθεσε στο κοινοβούλιο δεύτερο σχέδιο νόμου για την καθιέρωση του ΕΕΕ, το οποίο επίσης δεν προχώρησε. Στην ΕΕ όμως η πολιτική που ακολουθήθηκε για ανάλογες περιπτώσεις οικονομικής κρίσης, είναι διαφορετική. Παρά το γεγονός ότι παρατηρούνται σημαντικές διαφοροποιήσεις μεταξύ των Ευρωπαϊκών Κοινωνικών Συστημάτων ως προς το ύψος και την ποικιλία των παροχών ή τους όρους προσβασιμότητας σε αυτές, εντούτοις υπήρξαν μοντέλα ΕΕΕ που εφαρμόστηκαν και συνεχίζουν να εφαρμόζονται. Ακόμα και ως έσχατο μέτρο, στόχος είναι το ΕΕΕ να βοηθήσει όσους το λάβουν να μην πέσουν κάτω από το οικονομικό όριο που θεωρείται το ελάχιστο επίπεδο αξιοπρεπούς διαβίωσης.

Σχεδόν σε όλες τις Ευρωπαϊκές χώρες το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα χορηγείται ύστερα από αίτηση του ενδιαφερόμενου ατόμου ή οικογένειας. Κοινή προϋπόθεση για να χορηγηθεί η εισοδηματική στήριξη είναι ο έλεγχος των οικονομικών πόρων των υποψήφιων δικαιούχων, καθώς και η παροχή στήριξης για την επανένταξή τους στην αγορά εργασίας. Το δικαίωμα αφορά τους μόνιμα εγκατεστημένους πολίτες της χώρας, ενώ είναι έντονο το φαινόμενο της διοικητικής αποκέντρωσης των προγραμμάτων.beggar

Στο σύνολο των ευρωπαϊκών χωρών έχουν θεσπιστεί νομοθετικές διατάξεις για την παροχή βοήθειας σε εκείνους τους πολίτες που βρίσκονται σε ανάγκη, είτε επειδή δεν έχουν τους αναγκαίους πόρους ή γιατί δεν έχουν εργασία. Η ανάπτυξη συστημάτων ΕΕΕ είναι έντονη την τελευταία 20αετία με κύριο χαρακτηριστικό την ποικιλομορφία. Κάθε χώρα ακολουθεί διαφορετική πολιτική σε ζητήματα κοινωνικής προστασίας. Σε μια προσπάθεια ομαδοποίησης θα καταλήγαμε σε τέσσερις μεγάλες κατηγορίες:

α) Στην πρώτη κατηγορία εντάσσονται χώρες οι οποίες χαρακτηρίζονται από απλά αλλά περιεκτικά συστήματα (Αυστρία, Βέλγιο, Κύπρος, Τσεχία, Γερμανία, Δανία, Φιλανδία, Πορτογαλία, Ρουμανία, Σλοβενία, Σουηδία, Ολλανδία). Τα συστήματα αυτά απευθύνονται σε άτομα τα οποία δεν διαθέτουν τα αναγκαία μέσα διαβίωσης.

β) Στην δεύτερη κατηγορία συναντάμε χώρες (Εσθονία, Ουγγαρία, Λετονία, Λιθουανία, Πολωνία, Σλοβακία), η οποίες διαθέτουν συστήματα τα οποία ορίζονται ως μη κατηγορικά.

γ) Στην τρίτη κατηγορία περιλαμβάνονται χώρες (Ισπανία, Γαλλία, Ιρλανδία, Μάλτα, Ηνωμένο Βασίλειο), οι οποίες έχουν αναπτύξει ένα σύνθετο δίκτυο από διαφορετικά και συχνά επικαλυμένα συστήματα. Τα συστήματα αυτά απευθύνονται σε κοινωνικές κατηγορίες που έχουν επείγουσα ανάγκη υποστήριξης.

δ) Στην τέταρτη και τελευταία κατηγορία βρίσκονται χώρες (Βουλγαρία, Ελλάδα, Ιταλία), που χαρακτηρίζονται από περιορισμένες και αποσπασματικές διατάξεις, οι οποίες απευθύνονται σε συγκεκριμένες πληθυσμιακές ομάδες.

Ας σημειωθεί ότι η Ελλάδα, σε αντίθεση με άλλες χώρες της ΕΕ, δεν έχει προσδιορίσει με ακρίβεια την έννοια του όρου “ανεπαρκές επίπεδο διαβίωσης”.Greece

Τα ευρωπαϊκά συστήματα ΕΕ, καλύπτουν ένα ποικίλο φάσμα κοινωνικών παροχών. Η Λετονία για παράδειγμα, διαθέτει ένα γενικό μη ανταποδοτικό ελάχιστο σύστημα, που ενσωματώνεται στην εθνική νομοθεσία. Το υπουργικό συμβούλιο καθορίζει το επίπεδο του ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος. Ωστόσο οι δήμοι έχουν το δικαίωμα να αποκλίνουν από τις εθνικές κατευθυντήριες γραμμές και να καθιερώνουν ένα υψηλότερο επίπεδο ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος, που δεν πρέπει να υπερβαίνει το 50% των κατώτατων συντάξεων γήρατος και αναπηρίας.

Παρόμοια τεχνική εφαρμόζεται και στην Νορβηγία: στην περίπτωση αυτή το ΕΕΕ δεν καθορίζεται από νόμο αλλά από το υπουργείο Εργασίας, το οποίο εκδίδει κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με τα ποσά που απαιτούνται για ένα αξιοπρεπές επίπεδο διαβίωσης. Στην Ιταλία, η νομοθετική αρμοδιότητα έχει μεταφερθεί από το εθνικό επίπεδο στις περιφέρειες ή στους δήμους. Αυτό μεταφράζεται σε ένα «μωσαϊκό» από διάφορα τοπικά συστήματα. Στο Βέλγιο οι παροχές οργανώνονται σε ομοσπονδιακό επίπεδο. Στην Ισπανία, οι αρμοδιότητες εκτείνονται τόσο σε εθνικό όσο και σε περιφερειακό επίπεδο, για ειδικά συστήματα. Στην Αυστρία, το Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα ρυθμίζεται από διαφορετικές νομοθετικές πράξεις και κανονισμούς των εννέα ομοσπονδιών.

Τι παροχές δίνουν και με ποια κριτήρια οι χώρες της ΕΕ

Τα συστήματα που εφαρμόζουν οι χώρες της ΕΕ, για τη χορήγηση Ελάχιστου Εγγυημένου Εισοδήματος (ΕΕΕ) στους πολίτες τους, αποτελούν ένα συνδυασμό παροχών σε είδος και παροχών σε χρήμα. Οι περισσότερες χώρες – μέλη προκρίνουν την αρχή των παροχών σε χρήμα, ενώ λιγότερες είναι εκείνες που επιλέγουν και τη λύση των παροχών σε είδος. Στην Κύπρο για παράδειγμα, οι παροχές σε είδος αφορούν τη δωρεάν ιατρική περίθαλψη. Γενικότερα, οι παροχές σε είδος παρατηρούνται συνήθως σε κράτη με αποκεντρωμένες δομές (συνήθως σε δήμους ή περιφέρειες, πχ Ιταλία και Αυστρία).

switcherland-1-638Υπάρχουν κράτη – μέλη που εκτός από τις καθαρές παροχές σε χρήμα κάνουν χρήση και των λεγόμενων top – up παροχών. Οι παροχές αυτές αποτελούν επιπλέον συμπλήρωμα εισοδημάτων από εργασία, συντάξεις και επιδόματα. Η Ελβετία είναι το μόνο κράτος μέλος που προβλέπει top up παροχές σε χρήμα. Ορισμένα κράτη μέλη συνδυάζουν και παροχές σε χρήμα και top up παροχές. Η Κύπρος παρέχει ειδικό επίδομα, το ποσό του οποίου εξαρτάται από την κανονική ή την κοινωνκή σύνταξη που λαμβάνει ο δικαιούχος. Στην Πορτογαλία υπάρχει το επίδομα κοινωνικής αλληλεγγύης για τους ηλικιωμένους, είτε έχουν δικαίωμα για ανταποδοτική σύνταξη είτε όχι. Στη Γαλλία, συναντάται το επίδομα ειδικής αλληλεγγύης, το οποίο εγγυάται ένα ελάχιστο εισόδημα για τα άτομα που είναι ικανά να εργαστούν, καθώς και πλήρης αποζημίωση όταν το εισόδημα είναι κάτω από ένα ορισμένο όριο. Στο Ηνωμένο Βασίλειο συναντάται η εισοδηματική στήριξη, δηλαδή εισόδημα που χρηματοδοτείται από τους φόρους και παρέχει οικονομική βοήθεια σε άτομα που δεν έχουν πλήρη απασχόληση και το εισόδημα των οποίων, ανεξαρτήτως πηγής, είναι κάτω από ένα συγκεκριμένο επίπεδο.

AlesundΗ Νορβηγία, η Σουηδία και η Αυστρία εφαρμόζουν συστήματα κοινωνικής πρόνοιας τα οποία εκτός των άλλων καλύπτουν καθορισμένες και μετρήσιμες δαπάνες. Οι δαπάνες αυτές αφορούν την καθημερινότητα και περιλαμβάνουν την κάλυψη βασικών αναγκών όπως, τρόφιμα και ποτά, ρούχα και παπούτσια, είδη υγιεινής, καθημερινή εφημερίδα, τηλεφωνικά έξοδα, έξοδα που σχετίζονται με τη συμμετοχή ελεύθερου χρόνου και κόστους μεταφοράς. Το σύστημα της Σουηδίας προβλέπει μέχρι και την ασφάλιση των νοικοκυριών.

Το ύψος της εισοδηματικής στήριξης υπόκειται σε περιοδική αναθεώρηση και προσαρμογή. Τα περισσότερα κράτη – μέλη εφαρμόζουν την αυτόματη ρύθμιση με βάση τον δείκτη τιμών καταναλωτή. Ειδικότερα, σε ορισμένες χώρες η αύξηση πραγματοποιείται μόνο εάν ο δείκτης τιμών του καταναλωτή, αυξάνεται πάνω από ένα ορισμένο ποσοστό (Τσεχία, Λουξεμβούργο, Βέλγιο). Ορισμένα κράτη μέλη προσαρμόζουν το ποσό μόνο μετά από απόφαση της κυβέρνησης πχ Λιθουανία, Εσθονία, ενώ σε άλλες χώρες, η προσαρμογή είναι συνάρτηση των διαθέσιμων πόρων του προϋπολογισμού (Βουλγαρία, Λετονία). Από χώρα σε χώρα διαφέρει και η περιοδικότητα της ρύθμισης. Στις περισσότερες χώρες μέλη είναι ένα έτος, στη Σλοβενία και την Ουγγαρία είναι έξι μήνες, στην Πολωνία είναι κάθε 2 ή 3 χρόνια και ανά τακτά χρονικά διαστήματα στη Λιθουανία και στην Εσθονία.

Όροι επιλεξιμότητας

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του dikaiologitika.gr οι χώρες της ΕΕ, έχουν τοποθετήσει την κατοικία, την ιθαγένεια και την ηλικία, στην κορυφή των προϋποθέσεων για τη χορήγηση Ελάχιστου Εγγυημένου Εισοδήματος (ΕΕΕ). Ας δούμε πιο αναλυτικά, τι ισχύει:

Κατοικία

Οι περισσότερες χώρες προβλέπουν ως απαραίτητη προϋπόθεση για την πρόσβαση στο σύστημα ΕΕΕ, την κατοικία στη χώρα. Οι μόνες εξαιρέσεις είναι η Σουηδία και το Ηνωμένο Βασίλειο. Στη Σουηδία, οι δικαιούχοι πρέπει να διαθέτουν άδεια παραμονής, ενώ στο Ηνωμένο Βασίλειο αρκεί μόνο η παρουσία τους στη χώρα. Σε άλλες χώρες η νόμιμη διαμονή θα πρέπει να υπερβαίνει ένα καθορισμένο χρονικό όριο, για παράδειγμα 7 χρόνια στη Δανία, 5 χρόνια στο Λουξεμβούργο και από 3 έως 5 χρόνια στην Ισπανία. Σε ορισμένες χώρες, γίνεται αναφορά στην αναγκαιότητα της «μόνιμης κατοικίας», χωρίς ωστόσο, να προσδιορίζεται η ακριβής χρονική διάρκεια: αυτή είναι η περίπτωση της Γαλλίας, καθώς και πολλών άλλων κρατών μελών της ΕΕ, όπως είναι η Εσθονία, η Λετονία, η Λιθουανία, η Μάλτα, η Πολωνία και η Σλοβενία. Είναι πιθανό αυτός ο όρος να έχει ως στόχο τον αποκλεισμό των πολιτών που διαμένουν σε άλλες χώρες της Δυτικής Ευρώπης για πολλούς μήνες του έτους από την πρόσβαση σε μέτρα Ελάχιστου Εγγυημένου Εισοδήματος. Μοναδική εξαίρεση αποτελεί η περίπτωση των Γερμανών που διαμένουν σε ξένες χώρες και οι οποίοι τελούν υπό καθεστώς ανέχειας.

Ιθαγένεια

Προσδιορίζονται τρεις ομάδες χωρών. Η πρώτη αποτελείται από τις χώρες που χορηγούν Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα μόνο για τους πολίτες τους και έτσι η εθνικότητα είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την πρόσβαση στο μέτρο (εξαιρούνται όσοι αιτούνται άσυλο και άλλες ειδικές κατηγορίες). Οι χώρες αυτές είναι η Αυστρία, η Γαλλία, η Μάλτα και η Δανία. Μια δεύτερη κατηγορία χωρών είναι εκείνες που καλύπτουν και τους αλλοδαπούς, υπό την προϋπόθεση ότι διαμένουν νόμιμα στην επικράτειά τους. Αυτές είναι η Φιλανδία, το Λουξεμβούργο, η Ισπανία, η Νορβηγία, η Βουλγαρία, η Ολλανδία, η Πορτογαλία, το Ηνωμένο Βασίλειο, η Εσθονία, η Λιθουανία, η Πολωνία, η Ρουμανία, η Σλοβακία, η Σλοβενία και η Σουηδία. Στην Ιρλανδία, οι αλλοδαποί απαιτείται να έχουν μια απλή άδεια παραμονής, ενώ στην Κύπρο η ιθαγένεια δεν είναι υποχρεωτική για να λάβει κάποιος το Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα.

Ηλικία

Στην περίπτωση της ηλικίας, οι διαφορές είναι ακόμα πιο έντονες. Η Αυστρία, η Δανία, η Φιλανδία, η Γερμανία, η Νορβηγία, η Σουηδία, η Κύπρος, η Βουλγαρία, η Εσθονία, η Λετονία, η Λιθουανία, η Τσεχία και η Σλοβακία, δεν θέτουν όριο ηλικίας για την πρόσβαση στο ΕΕΕ. Σε άλλες περιπτώσεις, η απουσία ενός ορίου ηλικίας είναι τυπική και όχι ουσιαστική, που σημαίνει ότι δεν μεταφράζεται αυτόματα σε υποκειμενικό δικαίωμα του ανηλίκου. Για παράδειγμα στις σκανδιναβικές χώρες (Νορβηγία, Δανία, Σουηδία, Φινλανδία), όλοι οι νόμοι για το ΕΕΕ, αναφέρουν ως υποχρέωση των γονέων να βοηθούν οικονομικά τα ανήλικα τέκνα τους. Στην Κύπρο ο κανόνας αυτός, αφορά μόνο τα παιδιά με ειδικές ανάγκες.

Σε άλλες χώρες προβλέπεται ρητά ένα ελάχιστο όριο ηλικίας προκειμένου κάποιος να επιλεγεί για το ΕΕΕ. Στο Ηνωμένο Βασίλειο το όριο ηλικίας είναι τα 16 έτη, τα 18 έτη ισχύουν στο Βέλγιο, στην Ιρλανδία, στην Μάλτα, στην Ολλανδία, στην Σλοβενία, στην Ρουμανία, στην Πολωνία και στην Πορτογαλία. Τα 25 έτη ισχύουν στο Λουξεμβούργο, στη Γαλλία και στην Ισπανία. Οι εξαιρέσεις αφορούν έγγαμους ανήλικους με παιδιά, όπως είναι το Βέλγιο και η Πορτογαλία. Ανώτατο ηλικιακό όριο, για την πρόσβαση στο μέτρο προβλέπεται στην Ισπανία (65 έτη) και στη Μάλτα (60 έτη).  Στην Γερμανία και στην Ολλανδία τα άτομα ηλικίας άνω των 65 ετών, εντάσσονται σε ειδικά μέτρα.

Ένταξη στην απασχόλησηjobs

Τα περισσότερα ευρωπαϊκά προγράμματα Ελάχιστου Εγγυημένου Εισοδήματος (ΕΕΕ) μεριμνούν για την κοινωνική και την επαγγελματική ένταξη των δικαιούχων. Η πλειονότητα των κρατών μελών συνδέει το δικαίωμα για παροχές με ένα ελάχιστο βαθμό δέσμευσης για εύρεση εργασίας. Στο Λουξεμβούργο, δεν μπορεί να εγκαταλείψει κάποιος την εργασία του χωρίς κάποια βάσιμη αιτιολογία και δεν μπορεί να απολυθεί εάν δεν συντρέχουν σοβαροί λόγοι. Η Ελβετία δεν εφαρμόζει τέτοιες πολιτικές αφού η μέριμνα αφορά ηλικιωμένους και άτομα με αναπηρία. Αντίθετα, η Σλοβακία δίνει ιδιαίτερη βαρύτητα στην προθυμία των δικαιούχων για εργασία. Στην Ισπανία τα προγράμματα επανένταξης στην εργασία, δεν σχετίζονται με την καταβολή ΕΕΕ. Στη νομοθεσία των περισσότερων κρατών – μελών προβλέπεται η υποχρεωτική εγγραφή των ατόμων  που θα λάβουν ΕΕΕ, στα κέντρα εύρεσης απασχόλησης. Ουσιαστικά, κάθε υποψήφιος δικαιούχος για παροχές κοινωνικής βοήθειας θα πρέπει είτε να αναζητά ενεργά εργασία, είτε να είναι διαθέσιμος για οποιαδήποτε εργασία. Όλα τα κράτη μέλη εστιάζουν κυρίως στην απόκτηση εισοδήματος μέσω σύναψης σύμβασης εργασίας. Στη Ρουμανία, κάποιο από τα μέλη της οικογένειας που λαμβάνει ΕΕΕ, είναι υποχρεωμένο να εργαστεί προς το συμφέρον της τοπικής αυτοδιοίκησης, με στόχο την κοινωνική ένταξη. Στην Ολλανδία, οι σύντροφοι / σύζυγοι των ανέργων θα πρέπει επίσης να αναζητήσουν εργασία. Στην Γερμανία, άτομα που έχουν ανάγκη και που είναι ικανά να εργαστούν, καθώς και τα άτομα που ζουν μαζί τους, θα πρέπει να εξαντλήσουν όλες τις δυνατότητες που έχουν για να βρουν δουλειά.

Στην περίπτωση που η αναζήτηση για εργασία αποτύχει, τα περισσότερα από τα κράτη μέλη προβλέπουν μια “εναλλακτική οδό”, κυρίως μέσω της παρακολούθησης προγραμμάτων επαγγελματικής κατάρτισης. Ορισμένα κράτη μέλη καθορίζουν μέχρι και συγκεκριμένους όρους, όπου μπορεί κάποιος να παρακολουθήσει ένα τέτοιο πρόγραμμα. Στην Ιρλανδία, όλα τα άτομα που δεν εργάζονται για διάστημα τριών μηνών, συμμετέχουν στο εθνικό σχέδιο δράσης για την απασχόληση, με κύριο στόχο να επανενταχθούν στην αγορά εργασίας.

Εκτός από την επαγγελματική κατάρτιση κάποια κράτη μέλη εφαρμόζουν και άλλους τρόπους υποστήριξης των δικαιούχων ΕΕΕ. Στην Γερμανία, οι τοπικές αρχές παρέχουν συμβουλές διαχείρισης χρέους ή ψυχολογική υποστήριξη και συμβουλευτική κατά του εθισμού σε ουσίες. Στην Μάλτα, υπάρχουν προγράμματα αποτοξίνωσης από ναρκωτικά και αλκοόλ, ενώ στην Σλοβενία ο δικαιούχος υποχρεώνεται να συνάψει συμβάσεις με το κέντρο κοινωνικής εργασίας.

Άλλες πρωτοβουλίες που έχουν λάβει ορισμένες χώρες είναι οι εξής:

*Νορβηγία: Η υπηρεσία εργασίας και πρόνοιας μπορεί να θέσει προϋποθέσεις για τη χορήγηση κοινωνικής και οικονομικής βοήθειας, για παράδειγμα, την εργασία στο Δήμο.

*Βουλγαρία: Οι άνεργοι προκειμένου να λάβουν το μηνιαίο επίδομα κοινωνικής πρόνοιας, συμμετέχουν σε προγράμματα που διοργανώνονται από το Δήμο για την παροχή κοινωνικών υπηρεσιών.

*Βέλγιο: Το δημόσιο κέντρο κοινωνικής βοήθειας μπορεί να προτείνει μια εργασία στον ενδιαφερόμενο, με σκοπό την απόκτηση επαγγελματικής εμπειρίας καθώς και να τον θέσει στη διάθεση εργοδοτών του ιδιωτικού τομέα. Μπορεί επίσης, να καλύψει και ένα μέρος του μισθού του.

Σε όλα τα κράτη μέλη επιβάλλουν κυρώσεις τιμωρώντας την “απρόθυμη συμπεριφορά”. Στην Βουλγαρία, η άρνηση να συμμετάσχουν οι υποψήφιοι δικαιούχοι σε προγράμματα επανένταξης, έχει ως αποτέλεσμα τη διακοπή της οικονομικής βοήθειας. Η επιβολή κυρώσεων καθορίζεται από νομοθετικές πράξεις. Στην Κύπρο η άρνηση συμμετοχής σε πρόγραμμα κατάρτισης ή η απόρριψη θέσης εργασίας, σημαίνει τη διακοπή της βοήθειας. Το ίδιο συμβαίνει και στη Δανία. Στην Ουγγαρία, το δικαίωμα στις παροχές τερματίζεται αυτόματα, αν ο δικαιούχος διαγραφεί από το μητρώο αναζήτησης εργασίας. Εάν η συμπεριφορά αυτή παρατηρηθεί για πρώτη φορά, τότε προβλέπεται αναστολή χορήγησης του ΕΕΕ για ένα μήνα. Εάν όμως παρατηρηθεί για δεύτερη φορά, τότε αυτό συνεπάγεται τον τερματισμό της παροχής.

Κάποια κράτη μέλη παρέχουν οικονομικά κίνητρα σε εργοδότες που προσλαμβάνουν άτομα που λαμβάνουν το επίδομα. Κράτη όπως το Βέλγιο, η Γαλλία και η Σλοβακία επιδοτούν τους ιδιοκτήτες επιχειρήσεων που απασχολούν δικαιούχους ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος. Στην Σλοβενία για παράδειγμα, χορηγούνται 12 μηνιαίες πληρωμές ΕΕΕ, στους εργοδότες που προσλαμβάνουν μακροχρόνια δικαιούχους ΕΕΕ.

europe 2

Cultures worshiping the sun and Halloween

Wanted to pick the subject some time now since it obvious the sun god has many representatives in most cultures.As i was reading though i found this good first page of a real good book i wanted to share that cover a good introduction.Enjoy your Sunday reading with a good photo addition.

Halloween or Hallowe’en (/ˌhæləˈwn, ˈn, ˌhɑːl/; a contraction of “All HallowsEvening“),[6] also known as Allhalloween,[7] All Hallows’ Eve,[8] or All Saints’ Eve,[9] is a yearly celebration observed in a number of countries on 31 October, the eve of the Western Christian feast of All Hallows’ Day. It initiates the triduum of Allhallowtide,[10] the time in the liturgical year dedicated to remembering the dead, including saints (hallows),martyrs, and all the faithful departed believers.[11] Within Allhallowtide, the traditional focus of All Hallows’ Eve revolves around the theme of using “humor and ridicule to confront the power of death.”[12]

According to many scholars, All Hallows’ Eve is a Christianized feast initially influenced by Celtic harvest festivals,[13][14] with possible pagan roots, particularly the Gaelic Samhain.[8][15][16] Other scholars maintain that it originated independently of Samhain and has solely Christian roots.[17][18]

More on Halloween definition here.

pumpkin hallow

If we could ask one of the old-world pagans whom he revered as his greatest gods, he would be sure to name among them the sun-god; calling him Apollo if he were a Greek; if an Egyptian, Horus or Osiris; if of Norway, Sol; if of Peru, Bochica. As the sun is the center of the physical universe, so all primitive peoples made it the hub about which their religion revolved, nearly always believing it a living person to whom they could say prayers and offer sacrifices, who directed their lives and destinies, and could even snatch men from earthly existence to dwell for a time with him, as it draws the water from lakes and seas.

In believing this they followed an instinct of all early peoples, a desire to make persons of the great powers of nature, such as the world of growing things, mountains and water, the sun, moon, and stars; and a wish for these gods they had made to take an interest in and be part of their daily life. The next step was making stories about them to account for what was seen; so arose myths and legends.

sol and mani sun god 1

The sun has always marked out work-time and rest, divided the year into winter idleness, seed-time, growth, and harvest; it has always been responsible for all the beauty and goodness of the earth; it is itself splendid to look upon. It goes away and stays longer and longer, leaving the land in cold and gloom; it returns bringing the long fair days and resurrection of spring. A Japanese legend tells how the hidden sun was lured out by an image made of a copper plate with saplings radiating from it like sunbeams, and a fire kindled, dancing, and prayers; and round the earth in North America the Cherokees believed they brought the sun back upon its northward path by the same means of rousing its curiosity, so that it would come out to see its counterpart and find out what was going on.

All the more important church festivals are survivals of old rites to the sun. “How many times the Church has decanted the new wine of Christianity into the old bottles of heathendom.” Yule-tide, the pagan Christmas, celebrated the sun’s turning north, and the old midsummer holiday is still kept in Ireland and on the Continent as St. John’s Day by the lighting of bonfires and a dance about them from east to west as the sun appears to move. The pagan Hallowe’en at the end of summer was a time of grief for the decline of the sun’s glory, as well as a harvest festival of thanksgiving to him for having ripened the grain and fruit, as we formerly had husking-bees when the ears had been garnered, and now keep our own Thanksgiving by eating of our winter store in praise of God who gives us our increase.

Pomona, the Roman goddess of fruit, lends us the harvest element of Hallowe’en; the Celtic day of “summer’s end” was a time when spirits, mostly evil, were abroad; the gods whom Christ dethroned joined the ill-omened throng; the Church festivals of All Saints’ and All Souls’ coming at the same time of year—the first of November—contributed the idea of the return of the dead; and the Teutonic May Eve assemblage of witches brought its hags and their attendant beasts to help celebrate the night of October 31st.

“Sun Worship. The Sources of Hallowe’en” is the first chapter of Ruth Edna Kelley’s The Book of Hallowe’en (1919)

originally http://biblioklept.org/2014/10/25/sun-worship-the-sources-of-halloween/

When your small…people are strange

Yes and it has been no a proven fact as it has been all over the centuries that young people don’t really care about their houses.It was that factor that start promoting smaller and smaller living conditions even Turing our century in a packet of living conditions.Here are some of the most famous small packs now days.

Miniature house in London 17,4

sold for 275000 pounds a new record for 17,4 sq.There is no room for a description you can see it all in the picture.

small house

you can read it in Geek here.

Smallest hotel in the world

mikro 2

It is a small portable suitcase hotel.It has hosted so far more than 3000 people running from 2004.There are a lot of positive commends from all those that stayed and since they tried to cover all basic needs they could not find room for the guest book so they encourage their customers to write on it. Dimensions 2,74×1,47.

Built in 2004, the hotel includes a mini bathroom with a toilet and sink as well as bunk beds. It can cater to only two guests.

The man behind The Suitcase Hotel is retired railway conductor Matthias Letterman.

‘I wanted to make a crazy and unusual stopover that fitted in with the Railway themed museum and restaurant we had established nearby back in 1998,’ said the 56-year-old.

‘One of the large suitcases being displayed at the museum was offered to me. With the help of two friends – a plumber and a roofer – I managed to turn it into a hotel.’

Read more here,here

Welcome to the world’s smallest hotel that has just ONE room measuring 8ftx10ft…and is all booked up for the summer

  • World’s smallest hotel has opened in Copenhagen, with only one tiny bedroom above the city’s smallest coffee shop
  • Despite its diminutive appearance the room comes with bathroom, flat screen and mini bar
  • It is decorated with a large picture of Ronnie Barker as the owners are fans

small bath cop small hotel cop small cafe cop

Equipped with a TV and iPhone docking station this en-suite room has just enough space to swing a cat in – but not much more.

There is also a picture of legendary British comedian Ronnie Barker – not because he stayed there but because the owner of the hotel is a huge fan.

Every corner of the pint-sized room has been used for storage after the owner renovated the empty building
Owner Leif Thingtved said the small but perfectly formed hotel room is booked all summer. Read more here.

 Capsule hotel.

 Nine hours hotel

nine hours

 

A Japanese hotelier that provides ultra-economical, pod-style accommodation, has opened a new location at Narita Airport in Tokyo. The concept of capsule hotels is nothing new—the first such establishment opened in Osaka in 1979, and they have grown in popularity among frugal travellers, inebriated office workers and even the unemployed—but this is the first time sleeping pods have appeared at airports. Gulliver is surprised it didn’t happen sooner.

Catching forty winks during an airport stopover can be a trying experience, so much so that many people—myself included—no longer make the effort. Being six foot four, your correspondent has learned to preoccupy himself in other ways while waiting for connecting flights: working and reading fit the bill nicely, as does staring forlornly at the runway while I drift into a semi-conscious haze. Though my mood often flounders and my temper shortens, I have found my circadian rhythm to be a negotiable biological process. Once the mind recognises that the conditions for sleep are absent, the body makes pragmatic adjustments. The horizon of consciousness stretches, and traditional concepts of time evaporate.

But it needn’t be this way, says Nine Hours. It has set up 129 pods at Narita, equipped with beds, and not much else. Each one measures about two metres long, one metre high and one metre wide. The price is ¥1,500 ($14.50) for the first hour, then ¥500 for each subsequent hour. Or you can pay ¥3,900 for a full night. Customers have access to shower facilities, high-speed Wi-Fi, storage lockers and a shared lounge. Read more here.

Of course someone will say that its a matter of economic ability and the sooner or later when they get some money they will surely get a bigger place.Well so far w have seen that to be a culture thing and to vary all around the world. Others tend to spend money to Big houses sure.But thee are still places in the world where people spend their money on enjoying their life than making a house to live in.And most likely it will be a small percentage nowadays that will invest early on in a house. Most will try and get a house later on and that’s a big maybe.SO culture might be the absolute factor as it seems but eventually and as we see it the world will turn in a smaller place to live …

#bannedbooksweek

They Will Climb The Walls

IMG_2149-0.JPG

My #bannedbooksweek story takes place in Elementary School, 4th grade, when I learned that people ban books and a partial reason why.

I was that kid in school that asked the teacher to spend time in the library whenever the chance arose. I kept to myself throughout elementary school, and it was at its worst by 3rd grade. I was teased a lot, mainly name calling and sometimes physical violence that was looked over by my teacher. But I realized if I kept to myself as much as possible, I could go unnoticed by everyone for the most part.

During 4th grade, one of my only friends at school was my librarian which sounds pathetic, but it’s something I will never regret. At first blush, she was very intimidating. Looking back on when I met her now that I’m an adult, she seemed to hate children, hate her job, or…

View original post 1,206 more words

#Nightshift: Excerpts from an Instagram Essay

Longreads

Jeff Sharlet | September 2014 | 12 minutes (2,802 words)

1. Snapshots

Dunkin Donuts, West Lebanon, New Hampshire

Processed with VSCOcam with b4 preset

The night shift, for me, is a luxury, the freedom to indulge my insomnia by writing at a Dunkin Donuts, one of the only places up here open at midnight. But lately my insomnia doesn’t feel like such a gift. Too much to think about. So click, click, goes the camera—the phone—looking for other people’s stories. This is Mike’s: He’s 34, he’s been a night baker for a year, and tonight is his last shift. Come 6 a.m., “no more uniform.” He decided to start early. He’s going to be a painter. “What kind?” I ask. “Well, I’m painting a church…” He started that early, too. “So I’m working, like, eighty hour days.” He means weeks, but who cares? The man is tired. He doesn’t like baking. Rotten pay, rotten hours, rotten…

View original post 2,317 more words